این روزها سر سخنم درد می کندمشتی نخورده ام دهنم درد می کندبا گوشواره های زنم نان خریده امسوراخ های گوش زنم درد می کندترکش اگرچه زخم مرا ترک کرده استباروت مانده در بدنم درد می کندگفتم شهید چشم تو باشم ،نشد،نشدتو پلک می زنی و تنم درد می کندشرمنده ی تغزلم امشب مرا ببخشدارد تمام فوت و فنم درد می کنداعضای یک تن اند بنی آدم ای رفیقاحساس می کنم وطنم درد می کندای کاش حک کنند به سنگ مزار منآهسته تر بیا کفنم درد می کندنویسنده: بابک عارفی + نوشته شده در دوشنبه هفتم آذر ۱۴۰۱ ساعت 6:48 توسط فرشته امدادی  |